AVES NO SUR DA DORSAL GALEGA

O Moucho (Athene noctua) na provincia de Pontevedra

2011-09-29T07:19:00.012+02:00

Como ben sabedes este ano O Moucho (Athene noctua) foi declarada Ave do ano tanto en Galicia pola SGO e a nivel estatal pola SEO.
Xa na antiga Grecia foi animal sagrado da deusa Atenea e de aí o seu nome científico (Athene). Os Gregos si que sabían. Hoxe en día aínda se sigue tratando como ave de mal agoiro polos seus reclamos nocturnos.

Esta pequena e entrañable ave rapaz é unha das especies nocturnas máis común da Península Ibérica. Aínda que sufriu unha gran diminución nos últimos anos. As concentracións parcelarias trouxeron consigo a eliminación de moitos lindeiros en zonas de cultivo, privando a esta e outras aves de onde aniñar e puntos para capturar as súas presas (principalmente grandes insectos). Coa agricultura intensiva intensificouse o uso de praguicida a gran escala. Envelenando ós Mouchos por medio dos insectos e pequenos micromamíferos que estes comen. Unha teoría persoal e que os praguicidas non teñen por que matar os Mouchos directamente, se non que ó irse acumulando estas sustancias no seu organismo pode provocar diferentes patoloxías como a falta de fecundidade. O cal estase notando nos últimos anos o mal que se lles fixo en décadas anteriores o ir morrendo exemplares adultos e a ausencia de aves máis novas que ocupen os mesmos lugares.

Os atropelos, seguramente tamén sexan un bo causante de moitas mortes

Sen meterme en grandes fonduras vou centrarme no pequeno traballo que veño facendo nos últimos meses. A idea foi simple e clara. Tentar facer un mapa da provincia de Pontevedra co actual estado de zonas ocupadas pola especie, independentemente se crían neses territorios ou non.
Ante todo agradecer a todas as persoas que quixeron aportando datos de lugares onde levan visto o Moucho nos últimos anos (18 persoas colaboraron). Gracias a todos.
Os resultados foron un total de 111 territorios con presencia da especie. Sendo o 98% dos datos aportados dende 2007 ata día de hoxe. No meu caso conseguín re-localizar todos os territorios que xa coñecía e facendo a búsqueda de campo ata primeiros de Xullo para evitar a dispersión xuvenil.
O 100% dos territorios que coñezo onde viven, están todos instalados en construcións humanas. Ben sexan casas, galpóns, balados, escombros ... destacando a adaptación da especie na cidade de Pontevedra, gracias ós datos aportados por diferentes compañeiros.
Así se distribúen as zonas de contacto coa especie. Marcando tres grandes áreas en vermello, onde considero que son potenciais para albergar a especie e onde non puiden fixen ningunha mostraxe.

Para o meu entender atópase nunha sitación non excesivamente desfavorable na nosa provincia, aínda que sería interesante a colocación de caixas niño para tentar evitar conflitos cos humanos ou potenciar a súa presencia en amplas zonas de cultivo coma no Deza.
A dispersión da nosa poboación con infinidade de pequenas aldeas con campos ó seu redor nos que se fai unha agricultura "doméstica", creo que lle esta dando unha oportunidade a estas aves para seguir subsistindo.

A miña impresión é, que hai máis Mouchos dos que parece. So temos que buscar nos lugares axeitados e as horas propicias para detectalos. Sen ir a amplas zonas de campos. Buscar nos lindes das vivendas mediante escoitas e observacións crepusculares, creo que irían saíndo moitos máis datos. Nesta imaxe vese unha idea ilustrativa do que quero dicir.

Na península do Morrazo onde se presumía moi rara, saíume a especie en tres territorios nunha soa incursión (creo que é un dato significativo).

Algunhas imaxes de distintos encontros .

Non sei si estes datos valerán para ter unha idea de como anda a especie ou non, pero a experiencia foi moi satisfactoria non só cos Mouchos. Avenoiteiras, Avelaionas, Curuxas e Mouchos de orellas tamén formaron parte deste camiño.

Cando pase os meus datos a limpo serán enviados ó NOG.

Datos de campo

2011-09-15T08:47:00.009+02:00

Os últimos días practicamente non puiden ir a ver aves, pero si podo aportar algún dato curioso.
Na Serra do Suído puiden ver o pasado día seis a unha femia de Lanius collurio con polos voandeiros. Os pequenos aínda conservaban gran parte de plumón. Nunca vira uns polos tan tardíos e isto significa que tiveron que facer a posta a primeiros de Agosto.

Un ano máis podo confirmar a presencia no paso posnupcial de Motacilla flava thunbergi. Observado este exemplar de 1º inv. na Serra do Suído.

E tamén algunha M. flava ssp con características fora dos patróns habituais e unha identificación practicamente imposible. Estas son as fotos puiden facer, para todo tipo de ideas quen as queira aportar.

A ave para min ten unhas tonalidades que non se corresponde cos exemplares observados habitualmente. O que máis destacaba no campo foi o seu aspecto agrisado e a gran pureza do branco. Tendo amarelo principalmente na zona cloacal e primarias.
As imaxes non son moi boas pero tamén se lle aprecia unha lixeira tonalidade máis escura na meixela.

Egagrópila de Corvus corone

2011-09-06T19:31:00.004+02:00

As egagrópilas son bolas formadas por restos de alimento que as aves non poden dixerir e logo as regurxitan. As máis coñecidas son as das aves rapaces, as que principalmente están compostas de ósos e pelo das súas presas. Outras aves como os corvidos tamén o fan como no caso que amoso de este Corvo pequeno (Corvus coroe).

Creo que as imaxes non teñen moito que explicar.

Paso de Agosto

2011-09-01T19:44:00.019+02:00

Este mes de Agosto estibo caracterizado pola entrada de Lagarteiros das torres (Falco naumanni) integrados en diferentes grupos de Lagarteiro común (Falco tinnunculus) pola Serra do Suído. Con un máximo de 12 ex. que puiden ver o pasado día dez.

Tamén destacar a observación de:
1 ex. de Sylvia cantillans
2 ex. de Aegypius monatus
1 F. de Circus cyaneus
estas aves son raras pola zona.

Circus cyaneus acosando a Corvus corone

Oenanthe oenanthe ou Anthus campestris, estanse deixando ver en bo número polo Suído mesturándose con exemplares locais.

Oenanthe oenanthe

Anthus campestris

Saxicola rubetra

Grupo familiar de Monticola saxatilis

Lanius meridionalis hai un mínimo de 3 ex. presentes cando menos dende o mes de Xullo no Suído.

Lanius collurio e Circus pygargus tiveron por estas zonas un bo ano de cría.

Lanius collurio

Circus pygargus

Circus pygargus e Delichon urbica

Aínda se poden ver exemplares de Circaetus gallicus pola serra ou os que semellan grupos familiares de Pernis apivorus en zonas de cría habitual tanto pola Lama como por Soutomaior.

Circaetus gallicus

Pernis apivorus

As Motacilla flava estanse comezando a animar. Xa se deixan ver exemplares da ssp. flava como flavissima.

Motacilla flava

Turdus viscivorus

Aguia equilibrista

2011-08-09T01:24:00.006+02:00

Xa estou de vacacións. Nuns días xa poñerei como andan algunhas cousas pola Serra. Polo de agora vai este vídeo desta Aguia albela (Circaetus gallicus) con esta curiosa costume por pousarse enriba dos anemómetros que están colocados en estas especies de antenas instaladas por todos lados. Xa a teño visto en diferentes ocasións pero nunca cando se pousa. Podo asegurar que estes aparatos sempre están dando voltas.

Picos de Europa en Cantabria

2011-06-06T06:59:00.009+02:00

Esta Primavera aproveitando un par de estancias en Santillana del Mar achegueime ata Picos de Europa.
Sen saír de de Santillana pódense ver bastantes cousas. Como numerosos Milvus migrans coma este fotografado dende a fiestra do apartamento.

Un mínimo de catro Otus scops.
Unha boa cantidade de Bubulcus ibis polos campos e instaladas nesta colonia xunto ó zoo. Xunto con algunha Ardea cinerea e uns próximos niños de Ciconia ciconia.

Xa en Picos fun un pouco a aventura sen información da zona e isto foi o que puiden ver máis ou menos interesante.

· Neophron percnopterus, 2 ex.
· Gyps fulvus, incontables.
· Circaetus gallicus, 1 ex.
· Hieraaetus pennatus, 1 ex.
· Perdix perdix, 1 ex.
· Dendrocopos medius, 1 ex.
· Anthus spinoletta, moi numeroso.
· Prunella collaris, 2 ex.
· Oenanthe oenanthe, bastante numerosa.
· Monticola saxatilis, 1 macho.
· Parus palustris, 1 ex.
· Pyrrhocorax graculus, moi común na zona e as máis simpáticas con diferancia.
· Montifringilla nivalis, 5 ex.

Gyps fulvus aparecián por todos lados.

Prunella collaris

Oenanthe oenanthe

Pyrrhocorax graculus, as confiadas da zona. Cheguei a ter máis dun cento voando ó meu redor e unhas trinta pousadas ó meu carón. Elas ían ó seu "rollo" e deixábanse fotografar sen problemas.
Bastantes exemplares estaban anelados como podedes ver.

Imaxe tomada a 24mm

Montifringilla nivalis, a ave que máis ilusión me fixo ver.

Os Rebecos tamén se deixaban ver ben pola zona.

Serra Calva

2011-05-30T20:14:00.009+02:00

O pasado día 22 de Maio fixen unha andaina pola Serra Calva (A Veiga- OU). Das especies que puiden observar que poden ter un certo interese foron estas.

·2 ex. de Cuco (Cuculus canorus) na parte superior da Lagoa do Ocelo.
·2 ex. de Pica campestre (Anthus campestris) pola zona alta da serra.

Anthus campestris

·Un mínimo de 20 ex. de Pica alpina (Anthus spinoletta) concentrados nun tramo de 800 metros aprox. na zona alta da serra. Parte deles puiden comprobar que xa eran polos do ano.

·1 macho de Merlo rubio (Monticola saxatilis) reclamando na zona alta da serra.

Monticola saxatilis - Anthus spinoletta

·1 macho de Gatafornela (Circus cyaneus) no lado Zamorano da serra.
·1 macho de Escribenta amarela (Emberiza citrinella).
·1 parella de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe) na zona alta da serra.
·1 femia de Lavanco (Anas platyrhynchos) con dez polos na Lagoa dos Carrizais.

Anas platyrhynchos

Nesta parte da serra que teñen cercada pódense atopar unha gran cantidade de herbívoros.

Aparte do gran número de mamíferos, estes insectos eran bastante comúns.

Berberomeloe majalis

Notas de Primavera

2011-05-27T06:51:00.012+02:00

Outra vez por aquí.
Logo dun tempo sen actualizar vamos facer un resumo rápido do que vai de Primavera.

Ardea purpurea nas Gándaras de Budiño durante o mes de Abril.

Pola enseada de San Simón como curiosidade un grupo de nove Cicinia ciconia sobrevoando a enseada e a presencia de un Cygnus atratus.

Xa pola Serra do Suído e a súa contorna todo vai transcorrendo con certa normalidade. Aínda que se aprecia un descenso de Circaetus gallicus e Circus pygargus. Polas demais especies xa se van atopando polas súas zonas de observación habitual. Como Anthus campestris, Monticola saxatilis, Oenanthe oenanthe ou Anthis trivialis.

Grupo de Phalacrocorax carbo cruzando a Serra do Suído.

Loxia curvirostra poden verse en diferentes puntos durante os seus movementos habituais durante o mes de Abril.

Milvus migrans na Serra do Suído.

Anthus trivialis, parece que pode ser un bo ano para especie. Detectándoa en máis puntos do habitual.

Falco subbuteo na Serra do Suído.

Macho de Circus pygargus con un Lagarto das silvas (Lacerta schreiberi).

Femia de Oenanthe oenanthe no seu territorio de cría na Serra do Suído.

Anthus campestris na Serra do Suído.

Macho de Monticola saxatilis na Serra do Suído.

Parella de Circaetus gallicus facendo voos nupciais na Serra do Suído,

e capturando presas.

Femia de Carduelis cannabina con unha fina anela plástica de cor verde lima.

Tamén destacar a presencia de un exemplar de Hieraaetus pennatus en fase escura que puidemos ver Pablo Sanmartín e máis eu este mesmo Mércores.

Aquila chrysaetos

2011-03-17T21:11:00.008+01:00

Paseneniñamente vámonos achegando a primavera e isto xa se comeza a notar polas serras. Onte no Suído, xa puiden ver dous machos de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe). Aínda que onte o máis curioso foi atoparme con este inmaturo de Aguia real (Aquila chrysaetos).
O día estaba moi escuro e foi unha pena non tirar mellores fotos.

Aquila chrysaetos

A miña sorpresa foi maiúscula. Realmente unha observación sensacional para min desta ave. Atopándoa tranquilamente bebendo nun rego. Este exemplar portaba anela metálica en pata dereita e PVC branco con código 22 (unha sorte verlle o código, dado que ten os tarsos emplumados) na esquerda e con transmisor no lombo.

Agradecer a Alberto Gil (Toupa) pola súa rápida contestación e confirmarme de que esta ave e do proxecto para a recuperación da Aguia real en Galicia e a cal están seguindo perfectamente vía satélite. Espero ter logo algúns datos da historia deste exemplar e poder compartilo máis adiante con vos.

Polas Gándaras de Budiño comentar que hai unha boa presencia de Becacina (Gallinago gallinago) e un exemplar de Arcea (Scolopax rusticola) que leva na zona cando menos dende o 24-1-11, usando unha zona de aprox. 5 m² para o seu descanso diúrno.

Gallinago gallinago

Primeiros contactos con Falco naumanni na dorsal galega

2011-01-07T20:19:00.012+01:00

O pasado 2010 puiden ter os meus primeiros contactos co Lagarteiro das torres (Falco naumanni) na Serra do Suído. Sen dúbida un premio tras o constante seguimento que lle fixen os Falcónidos este ano.

Falco naumanni

A data clave para poder observalos por aquí, semella que Agosto, durante súa dispersión e posterior migración cara África. Coincidindo tamén coas habituais entradas de Lagarteiro (Falco tinnunculus) pola serra.

Falco naumanni

Esta especie ven sendo... digamos que rara por Galicia. Agás na Terra Cha, onde parece unha habitual durante os meses de Agosto e Setembro.

Falco naumanni

Esta especie, moi semellante a Falco tinnunculus, pode confundirse facilmente se non se ten unha boa observación (ou a vista ben entrenada). Tal vez sexa este un dos motivos porque non se detecta en máis puntos de Galicia durante os meses que si parece que se achegan a nosa terra.

Falco naumanni x Falco tinnunculus

Esperemos que este 2010 non fose ningunha excepción e se sigan repetindo a observación destas aves por aquí.

Falco naumanni

Inverno

2011-01-06T01:51:00.013+01:00

Durante o inverno non é a mellor época pola serra do Suído. As malas condicións climáticas e o gran número de cazadores, non deixan que as aves se queden moito tempo pola serra. Aínda así o pasado mes de Decembro tivemos unha boa entrada de Tordos reais (Turdus pilaris), Picas alpinas (Anthus spinoletta) e algunhas Becacinas (Gallinago gallinago).

Turdus pilaris

Turdus iliacus

Anthus spinoletta

Gallinago gallinago

Cando podo vou indo pola enseada de San Simón como de costume, facendo algunha foto pola zona, como a estes Mergos (Mergus serrator) e este Mergullón (Podiceps nigricollis), escasos por esta zona.

Mergus serrator

Podiceps nigricollis

Branta bernicla

Durante a forte entrada que tivemos en Galicia a finais de Novembro primeiros de Decembro de Pillaras douradas (Pluvialis apricaria) e Avefrías (Vanellus Vanellus), estes son os únicos exemplares que puiden ver polas marxes da enseada.

Pluvialis apricaria

Vanellus vanellus

Este ano chegou unha femia de Parrulo (Aythya ferina) con placa nasal que me custou moito sacar o códogo. A ave foi marcada en Francia por Alain Caizergues o 3-6-2010 con placa azul celeste código =F e esta é a súa primeira observación.

Outono de chuvias

2010-11-20T07:28:00.017+01:00

Dende hai un tempo para aquí, con tanto temporal tras temporal case non podo ir pola dorsal galega a ver nada. E xa sen contar os días de caza, ¡¡ imposible !!
Coma sempre ando un pouco máis pola enseada de San Simón e as Gándaras de Budiño.
Estas son algunhas fotos de días atrás.

Pola serra do Suído

Lanius meridionalis

Anthus pratensis

Anthus spinoletta

Alauda arvensis

Este Mergullón cristado (Podiceps cristatus) estivo durante uns cantos días polo encoro de Eiras durante o mes de Outubro.

Tamén polo encoro a xa anual Aguia peixeira (Pandion haliaetus).

Tartaraña das xunqueiras (Circus aeruginosus) nas Gándaras de Budiño.

Femias de Pentumeiro (Melanita nigra), dun grupo de sete na enseada de San Simón. Comendo incesantemente Caranguexos.

Asubión europeo (Anas penelope) na enseada de San Simón.

Este ano, adiqueille algunha xornada a fotografar Bolboretas polas zonas onde me movo normalmente. Xuntando con algunhas que xa tiña, conseguín inmortalizar unhas cantas especies e un bo número de fotos máis ou menos decentes. Magoa de algunha especie que conseguiu eludirme.

Non teño demasiada experiencia, por iso desculpas se hai algún erro de identificación (facédemo saber, si é así).
En todas elas procurei obter imaxes das partes inferiores e superiores. Como son moitas as imaxes, van en forma de vídeo e, darlle tamén así un aspecto máis animado.
Agás algunha excepción, descartei as nocturnas.

Conclusión para M. flava tipo beema

2010-09-21T18:12:00.005+02:00

Tras darlle barias voltas a esta curiosa Lavandeira, e xa dende o principio, un dos puntos que menos me concordaban con M. f. beema e o branco puro da gorxa de este exemplar.Tras buscar en diferentes lugares sobre hibridacións, atopei referencias que concordan perfectamente coas características de este exemplar, xunto coa súa ruta de migración. Dado que M. f. beema de procedencia asiática, sería extremadamente raro.
Case con total certeza debería tratarse de unha Channel Wagtail (Lavandeira canal). Exemplares producidos pola hibridación de (M.f.flava x flavissima) principalmente producida no norte de Francia.

En en esta estupenda explicación Frustración flava por Ian Mckerchar podedes atopar información máis detallada. Se vedes na primeira imaxe que amosa de un macho adulto e se compara coa ave do Suído, teñen unha similitude máis que evidente.
Se ninguén di o contrario, esta pode ser a procedencia máis aceptable para este exemplar.

¿MOTACILLA FLAVA BEEMA?

2010-09-20T14:59:00.011+02:00

Esta maña andando pola serra do Suído, tentando ver todo o que se movese e prestando especial atención a tódalas Motacilla flava coas que me ía atopando, saltou a alarma a media maña. Esta pequena Lavandeira amarela foi a que me fixo subir o ritmo cardíaco.

O primeiro que me chamou a atención xa dende lonxe foi a tonalidade moi clara da cabeza e a destacadísima cella branca. Logo con máis detalle apréciase o ton azulado claro e homoxéneo xunto coa parte branca debaixo do ollo separada por unha fina liña da gorxa.
A verdade que as M. flava son realmente complicadas de diagnosticar a ssp. cando se tratan de exemplares xuvenís. O certo é que sexa M. f. beema ou non... diferente a todo o que levo visto si que é.
Agradecería as vosas opinións.

Polo demais hoxe tamén tres M. flava thunbergi. Este é un dos exemplares, máis unha femia de Monticola saxatilis.

Probable M. f. thunbergi

Monticola saxatilis

E estes días atrás numerosa entrada de Papamoscas negro (Ficedula hypoleuca), Chasco norteño (Saxicola rubetra), as primeirasas Picas dos prados (Anthus pratensis)

e a observación de dous exemplares de Peto formigueiro (Jynx torquilla).

Tamén segue o xoven Esmerillón (Falco columbarius).

Como non todo van ser malas con respecto as Aguias albelas (Circaetus gallicus). Dicir que dos tres niños que se localizaron na serra do Suído e a súa contorna, dos tres saíron os polos con éxito.

¿Boa ou mala noticia?

2010-09-01T19:55:00.005+02:00

O que semellaba unha tarde estupenda a pesares da treboada, truncouse rapidamente. Circulando por unha das pistas do Suído vin aletear unha ave rapaz na cuneta. Rapidamente baixo do coche e vexo que é un Miñato (Buteo buteo) con un golpe nunha a (a ave tiña que acabar de colisionar, porque quince ou vinte minutos antes estivo chovendo e non corría gota de aire e cando a collín estaba totalmente seca). Sen máis demora chamo ó 112 e tras un par de persoas póñome en contacto co Centro de recuperación de Cotorredondo. Tras charlar un ratiño decido levar eu a ave o centro, porque parecía que esperar por un brigadista podía demorarse demasiado.

Cando vin a ave saquei unha foto do sucedido e cubrín ó Miñato con unha toalla para que non se seguise mancando ata ver que sucedía co asunto.

Realmente non podo explicar como me sentín ó ver a ave tirada no chan impotente mentres me vía fixamente. E curioso como ven fixamente os ollos.

Tras falar co centro, subimos o coche e ala nos fomos dirección Vilaboa-Marín. Unha vez no centro, fanlle unha pequena valoración ó Miñato e parece que non ten ningunha fractura da a, e o máis probable é que se recupere.
Este exemplar tivo moita sorte, talvez un pouco máis de tempo no lugar, un raposo daría boa conta del como sucederá na maioría dos casos. Espero estar informado de se finalmente se recupera ben.
Falando co encargado tamén me entero de dúas Aguias albelas caídas nos últimos tempos no parque eólico da Paradanta. E isto, so é unha incima parte do que realmente sucede.

¡Mira que non estaba eu contento! Xusto antes de atoparme coa traxedia, estiven observando a dous exemplares de Falcón das torres (Falco naumanni) este é un dos exemplares,

e máis unhas Tartarañas cincentas (Circus pygargus). Este é un xuvenil.

Falco naumanni no Suído

2010-08-28T06:59:00.004+02:00

Onte Venres, fixen unha visita rápida pola serra do Suído. Nada máis chegar polas zonas altas da serra xa se deixaban ver grupos de Lagarteiro (Falco tinnunculus). Notábase un incremento de exemplares con respecto a xornadas anteriores e isto animoume a buscar entre eles por si saltaba a lebre e atopaba outra anela. E si, saltou. En forma de Lagarteiro das torres (Falco naumanni). Que curioso, o outro día buscando algún naumanni atopo un tinnunculus anelado. Onte buscando un tinnunculus anelado atopo un naumanni.

Unhas fotos testemuñais do exemplar.

Eu teño moi pouca experiencia con esta especie e aínda que se aprecia a tonalidade máis clara con respecto a F. tinnunculus e ausencia de bigote, non me din satisfeito ata verlle as uñas claras, sendo este un dato inequívoco.

Seguiremos buscando.

Lagarteiro Alemán

2010-08-25T20:06:00.013+02:00

Antes de nada facer unha unha mención as dúas Aguias albelas (Circaetus gallicus) mortas por colisión con aeroxeradores na serra do Suído. Sinceramente non me apetece falar moito do tema, por iso vos deixo este enlace da Asemblea do Suído onde explican moi ben este asunto.
Para seguir dando boas noticias , hai pouco tempo acaban de facer unha nova zona de caza permanente no Suído.
"Eu sigo estando tranquilo, que seguro que antes das próximas eleccións e xa cando non teñamos nada que salvar, declaran esta serra como ZONA DE ESPECIAL PROTECCIÓN PARA AS AVES".
Esperemos que estas imaxes non queden para o recordo.

Como comento na entrada, puiden ver hai uns días un Lagarteiro (Falco tinnunculus) portando unha anela verde na pata esquerda. Co asunto da anela non me fixei se era un xuvenil ou unha femia, pero si sei de onde é o proxecto gracias a Antonio Gutierrez que sempre se porta con estes asuntos, e tamén agradecerlle que enviase os datos ó anelador por terceiros, dado que o correo de Ulrich Augst daba erro. Pois iso este é un proxecto de Ulrich Augst que anela estas aves en Sächsische Schweiz (a 1950 km en liña recta da Serra do Suído) na rexión de Saxonia (Alemaña). Como ten o anel verde na pata esquerda esta ave naceu nunha árbore a esquerda do río Elba (a dereita do río se a tivese na pata dereita e vermella se nacese en parede rochosa).
No Blog de Ángel Ruiz -Aves de la ría de Ajo- podedes ver unha ave de este mismo proxecto.

Outra sorpresa foi atoparme con esta femia e un xuvenil de de Merlo rubio (Monticola saxatilis) no Suído.

O paso migratorio xa avanza con forza pola serra. Con numerosos exemplares de Picafollas musical (Phylloscopus trochilus) como este da foto.

Bastante Pica das árbores (Anthus trivialis), un exemplar de Rousinol (Luscinia megarhynchos), os primeiros individuos de Chasco norteño (Saxicola rubetra)

e un exemplar de Rabirubio real (Phoenicurus phoenicurus).

Este parece ser un bo ano de Pica campestre (Anthus campestris). Podendo observar exemplares case por calquer punto do Suído. Mentres algunha parella local segue cebando polos.

Poñéndonos ó día

2010-08-11T07:58:00.017+02:00

Tras un parón vacacional e coincidindo que comeza a haber algo de movemento de aves, regreso por aquí outra vez.

O pasado mes de Xullo case non puiden saír o campo, e polo xeral un mes moi aburrido con moi poucas cousas novas e si moita calor. Se non que llo digan a este raposo.

Este é un resumo do que puiden ir sacando dalgunhas especies que crían polo Suído e algúns lugares da contorna.

Unha parella de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe) saca adiante cinco polos a mediados de Xuño.

Este ano parece que non criou aparella de Merlo rubio (Monticola saxatilis) que viña controlando na serra. Aparentemente pola ausencia dunha femia pola zona este ano.

Un bo ano para a Pica campestre (Anthus campestris). Localizando catro parellas con un mínimo de dous polos por parella.

A pesares das poucas parellas de Picanzo vermello (Lanius collurio) que localicei no Suído, si parece que tiveron bo éxito na cría, tanto na serra como noutros lugares próximos.

A Tartaraña cincenta (Circus pygargus), este ano foi a hecatombe. Con moi poucos efectivos adultos e, a día de hoxe aínda non vin ningún xuvenil.

A Aguia albela (Circaetus gallicus), hai unha parella que frecuenta a serra e está asentada fora desta, xa se verá o longo deste mes se aparecen voando con un xuvenil.
Unhas fotos destes días, con un atalaia pouco natural, pero si frecuentada pola especie cando estas se atopan nos seus lugares de caza.

Este ano puiden ver bastantes exemplares de Pica das árbores (Anthus trivialis) en comparación a anos anteriores en época estival. Aquí este xuvenil confiado no alto de Fontefría.

Sen dúbida Xullo é a época dos xuvenís:

Un Cuco (Cuculus canorus) por aquí,

un Liñaceiro (Carduelis cannabina) por alí,

outro Cruzabico (Loxia curvirostra) por ala,

e así con numerosas especies.

A día de hoxe na serra do Suído como e habitual nestas datas, hai un bo número de Miñatos (Buteo buteo).

e de Lagarteiros (Falco tinnunculus) que se veñen alimentar a serra,

e dende finais de Xullo un Picanzo real (Lanius meridionalis) pola zona onde ben aparecendo nos últimos anos por estas datas (unha foto do ano pasado).

Tamén numerosos grupos de Tordo charlo (Turdus viscivorus)

e aumento de Corvo grande (Corvus corax).

Para rematar, o que me deixou sorprendido foi atoparme con este macho inmaturo de Esmerillón (Falco columbarius) por estas datas.

Buscando amarelas

2010-06-09T15:50:00.011+02:00

Hai uns días, funme pola zona de O Campo (A Lama) en busca de algún exemplar máis de Escribenta amarela (Emberiza citrinella). A cousa non foi de todo mal, e incluso chegoume ata sorprender.

Puiden ver con certeza que fosen exemplares diferentes a un macho en Borralleiro e unha femia e tres machos máis na zona de O Campo. Estes últimos en constantes disputas territoriais, parece que non lles inquedaba moito a miña presencia e deixáronse facer algunha fotiña.

Entre outras cousas que puiden ver por esta zona, destacaría a boa observación deste macho de Miñato abelleiro (Pernis apivorus). Esta curiosa ave rapaz, paréceme bastante intrigante e esperta en min unha certa curiosidade de como e a súa vida.

Este macho non moi desconfiado, deume un bo ratiño de observación, e puiden comprobar que se move perfectamente na espesura dunha fraga e sempre cunha actitude parsimoniosa e analizando con tranquilidade todo ó seu arredor.

Colias croceus

Repasando

2010-06-01T09:34:00.009+02:00

Estas últimas semanas non hai demasiado que salientar pola serra do Suído e a súa contorna.
Facendo un repaso dende mediados de Maio, destacar un notable paso de Vencello común (Apus apus) e en menor medida de Andoriña do cu branco (Delichon urbica) entre os grupos de Vencellos.

Coma sempre a partir de mediados de Maio xa se deixan ver e oír os primeiros exemplares de Picanzo vermello (Lanius collurio).

A Fulepa amarela (Hippolais polyglotta) estes días, é unha constante escoitar o seu reclamo en case calquer lugar das zonas que frecuento. Principalmente en lugares abertos con xestas ou silveiras.

Moito se fala de que cada vez se escoita menos o Cuco (Cuculus canorus). Eu sen entrar en moitas fonduras ó respecto, aínda o sigo escoitando en moitas zonas dos concellos de Redondela, Soutomaior, Pazos de Borbén, Ponte Caldelas, Fornelos de Montes, A Lama, O Covelo e A Cañiza. Seguramente foi máis común do que é, pero aínda así en certas zonas segue sendo moi común, e podendo observar e escoitar barios exemplares ó mesmo tempo. Os machos da especie non se deben tolerar moito e sempre están en constantes disputas como estes das fotos.

Este ano parece que este exemplar inmaturo de Aguia albela (Circaetus gallicus) e o que máis frecuenta a serra do Suído.

Aínda que algún que outro se deixa ver tamén, e semella que unha parella pode estar criando non lonxe da serra.

As Tartarañas cincentas (Circus pygargus) este ano noto en falta máis exemplares pola serra, e en outros puntos onde se viña observando con frecuencia a especie. Aínda que este non sexa un bo ano en canto número de parellas, esperemos que as que hai lles veña tempo favorable e teñan éxito na cría.

Unha grata sorpresa destes días foi atopar outra vez a parella de Escribenta amarela (Emberiza citrinella) no mesmo lugar do ano pasado, no concello da Lama. Este é o macho, que é o máis se deixa ver polo lugar.

En canto a Pica das árbores (Anthus trivialis) non parece un mal ano para a especie, podendo atopar varios exemplares cantores en zonas onde en anos anteriores era máis escasa.

Estes días son moitas as especies que se poden ver cos seus polos ou portando bicadas os seus niños, como esta parella de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe), as que me sorprendeu ver portar bicadas o niño xa dende o pasado 24 de Maio.

A parte de ir vendo aves, estes días da gusto andar polo monte e atoparse con toda a natureza en pleno apoxeo.

Podarcis hispanica

Haber se pasa o mal Tempo

2010-05-10T13:12:00.007+02:00

Estes últimos días, ó tempo anda algo revolto e esperemos que pase rápido para poder saír tranquilamente ó campo.
En canto a aves non hai moitas novidades destacables. Sempre me gusta ir vendo como andan as especies que crían polos montes por onde ando, e máis ou menos teño controlados. ¡Feito que leva o seu tempo!
Xa hai que non poño nada dos Cruzabicos (Loxia curvirostra) aínda que me guste bastante a especie. Estes días atrás nun traxecto de 2 km por Fontefría, onde contei un mínimo de 62 exemplares con moitos xuvenís onde algúns estaban sendo cebados cruriosamente só por machos. Nun mesmo punto onde as aves ían beber, contabilicei máis de 40 individuos na zona.
Nesta fotografía, pódense apreciar ata 12 exemplares coas primeiras luces do día.

Esta semana pasada na zona de Pardalongas (Fornelos de Montes), puiden observar un par de exemplares de Bico de coral (Estrilda astrid) nunhas xestas en zona de matogueira e non lonxe deste lugar un macho cantor de Ouriolo (Oriolus oriolus) e maila sorpresa de atopar este Picanzo cabecirrubio (Lanius senator), sendo a primeira observación persoal desta especie na provincia.

Polo demais destacar na serra do Suído a observación 6 ex. de Aguia albela (Circaetus gallicus) voando case xuntas, e tamén a primeira vez que vexo dous machos adultos de Tartaraña cincenta (Circus pygargus) coa plumaxe típica da especie. Os demais... escuriños coma sempre.

Este parece un bo ano para a Papuxa común (Sylvia communis), podendo ver machos cantores en numerosos lugares.

O Chasco (Saxicola torquata) e a Escribenta riscada (Emberixa cia) son compañeiros habituais das zonas de matogueira.

Primeiras chegadas

2010-04-26T15:30:00.007+02:00

A verdade que xa da gusto andar estes días polas nosas serras a primeiras horas da maña. O calorciño xa se deixa sentir e as aves tamén o agradecen, que dende as primeiras luces do día xa comezan a realizar os seus cantos.
Para min un dos máis agardados e sentir o canto do Merlo rubio (Monticola saxatilis), que un ano máis vólvese escoitar pola serra do Suído. Parece que polo de agora so hai un macho, e este pásase todo o día cantando en busca dunha resposta. Estaremos atentos como vai indo a cousa. Un par de fotos destes días.

Tamén xa chegaron algunhas Picas papudas (Anthus campestris) con tres exemplares nos mesmos territorios de anos anteriores.

Destacar un ano máis unha boa densidade de Cuco (Cuculus canorus) no Val que comprende a zona alta do río Tea entre o Suído e o Faro de Avión. Con barios machos cantores e algún moi doado de ver na zona do Suído, cantando de penedo en penedo.
Esta femia tal vez estaría agardando a súa oportunidade para depositar algún ovo.

Polo demais e unha magoa mencionar o xa patente retroceso da Aguia albela (Circaetus gallicus) na serra do Suído dende a construción do parque eólico. Pasando de común ata case dicir esporádica. So espero que aínda que se vexan menos, ningún outro exemplar tivese algún tipo de atranco cos aeroxeradores e soamente cambiasen de lugar de campeo.

En canto a Tartaraña cincenta (Circus pygargus) on sei como estará a cousa por outros lugares pero estou vendo moi poucos efectivos, con so dúas parellas asentadas. Unha no Faro de Avión e outra no Suído. Tal vez terá que ver que este ano as xeadas caíron con forza ata hai poucas datas e as toxeiras nas zonas altas aínda están moi queimadas e case sen agomar, e se a isto lle sumamos os desbroces e as queimas que se fixeron... pois a cousa non pinta moi ben. Xa se verá que vai sucedendo. Como se di normalmente "unha de cal e outra de area".

Espero non ser pesado, pero non podo evitar poñer un par de fotiños de estas aves.

Se alguén sabe o nome desta bolboreta e mo quere indicar sería de agradecer. Puiden ver un par deles polo Suído.

Últimos días

2010-04-21T20:04:00.010+02:00

Estas dúas últimas semanas deixouse sentir o paso prenupcial dalgunhas especies, principalmente de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe). Nun percorrido que fixen no alto do Suído duns 6,5 km, puiden contar 27 ex. con cinco machos emparellados ( isto non significa que vaian criar por aquí). Unha das parellas que cría na serra xa esta instalada no seu lugar e como dato curioso o macho presenta un estado de muda xa nupcial,

cousa que ningún outro que vise estes días a tivese, todos eles coma este da foto.

Tamén tivemos unha peque na irrupción de Merlo papobranco (Turdus torquatus) pola nosa terra, aínda que semella que foi máis polas serras costeiras. Podedes ver algo máis no Blog de José Ramón. Eu no Suído puiden ver un exemplar que case non se detivo. Cruzoume voando, pousouse un momento e continuou cara o norte.
Xa vin as miñas primeiras Tartarañas (Circus pygargus), todas elas escuriñas por non non variar, claro está.

Algunha foto máis dos últimos días polo Suído. Como esta de Pica dos prados (Anthus pratensis) que aínda segue algunha pola serra.

Alauda arvensis

Alectoris rufa

Esta Bubela (Upupa epops), atopábase en San Vicente (Fornelos) papando este verme mentres a observaba. Logo púxose a descansar na mesma herba. Eu ó ver que non facía nada déuseme por "imitar o seu reclamo".

Xamais pensei obter resposta.

Primeiro comezou a erguer a crista como vedes na foto e a facer uns carraspeos.
Logo foise para un carballo próximo e comezou a reclamar en resposta o meu "repertorio". Momentos curiosos, que nos depara o campo.

Narcisus triandrus

VOITRE NEGRO no Suído

2010-04-07T06:45:00.009+02:00

As especies estivais, parece que van chegando por contagotas. O pasado día dous 3 Anduriñas dáuricas (Hirundo daurica) na zona de Fragas (Campo Lameiro), e na serra do Suído pouco a pouco vanse xuntando especies.

Esta semana xa puiden ver as primeiras femias de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe). Con dous exemplares polo mesmo lugar.

Tamén este Luns con un bo día de sol, deixáronse ver tres adultos de Aguia albela (Circaetus gallicus), case voando xuntas.

O que se me segue resistindo son as Tartarañas (Circus pygargus). Barias persoas xa as viron pola serra, pero eu nin a primeira.
Esta parella de Lavanco real (Anas platyrhynchos) xa levan unhas semanas polo alto da serra, frecuentando pequenas pozas como a que vedes.

Onte a pesares do negro que se estaba poñendo o día decidín achegarme ata o Suído. Nada máis chegar a serra, levei unha grata sorpresa. Unha silueta negra voando como unha "cometa" fixo que se me acelerase a sangue. Cando me fun achegando máis, xa o recoñecín perfectamente. Un Voitre negro (Aegypius monachus) na serra do Suído.

Esta é unha desas especies que sen saber porqué, lle colles unha especial estima. Non será unha rareza, nin a primeira vez que se ve na nosa terra, pero eu é a primeira vez que a observo e facelo no Suído ten un sabor especial.
Algo máis de media hora foi o tempo que o estiven observando ata que me fun do lugar, porque o individuo quedaba pola mesma zona.

Durante un ratiño estivo acosado por un Miñato (Buteo buteo), onde nesta foto pódese apreciar a gran diferencia de tamaños.

Vanessa cardui 13-8-2009 Serra do Suído.

Primeiro Pedreiro cincento

2010-03-15T14:56:00.005+01:00

Esta mesma maña tiñamos un agradable sol polo Suído, pero moi pouco movemento de aves. O máis interesante foi ver o primeiro Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe) do ano.
Este é o exemplar. Un macho que se atopaba alimentándose tranquilamente entra a herba e as rochas.

Tamén se deixan ver algúns exemplares de Pica alpina (Anthus spinoletta), que no alto da serra xa case se ven máis que a Pica dos prados.

Moito frío

2010-03-12T15:26:00.004+01:00

Este Xoves puiden facer unha nova visita pola serra do Suído, con varios graos baixo cero a primeiras horas nin me atrevín saír do coche ata as 10:30 con 0º cando xa se comezaba a ver máis movemento de aves.
A iso das doce xa arriei para a casa e moi contento por certo. Entre outra cousas o máis interesante foi observar unha parella de Aguia albela (Circaetus gallicus), segue pola zona entre o límite de O Covelo e Fornelos de Montes o fermoso macho de Esmerillón (Falco columbarius), que é o segundo ano que o veño localizando polo mesmo lugar e tamén segue este exemplar de Picanzo real (Lanius meridionalis).

Polo demais destacar moita Laverca (Alauda arvensis) e algunha que outra Pica alpina (Anthus spinoletta).

Haber que nos depara este ano.

ORTIGUEIRA 2009

2010-03-02T07:17:00.008+01:00

Non, non pensedes que é o festival folk de Ortigueira. Se non a entrega do RARO 2009. Un evento creado e organizado por Pablo Gutierrez, e non so iso. Pon do seu peto a pasta para o magnífico trofeo que se lle outorga o gañador (que por certo gañou el mesmo) e non so iso senón que tódolos presentes viñémonos cun chaveiro de recordo do RARO 2009, e que eu saiba ninguén puxo un can. ¡¡A non ser que tivese comisión na comida e nos sen decatarnos!!
Sinceramente Pablo, os meus parabéns por como organizache esta xuntanza e así poder coñecer a asa boa tropa do norte... porque realmente cócese boa xente por aí arriba, aperte dos gharbanzos que estaban de vicio.

Os que alí nos xuntamos

(foto cortesía de Damián)

Polo demais puidemos ver na ría cousas como Podiceps auritus ou Anas carolinensis que non se ven tódolos días, pero eu quédome co grupo de Platalea leucorodia que tiven durante un rato a uns dez metros no canal que pasa fronte ó porto.

Xa polas miñas zonas de paxareo o máis animado deste inverno estibo pola enseada de San Simón, porque polo Suído moi pouca cousa. Moito mal tempo seguido durante todo inverno e no alto da serra estaba case deserto de aves invernantes con algún que outro e un Anthus spinolettaFalco columbarius como máis destacado. A gran maioría das aves atopábanse moi esparexidas polas zonas baixas da contorna. Aínda que este último mes xa se vai animando algo a cousa.

Anthus spinoletta

Anthus pratensis

Athene noctua

Cando máis sorte tiven o 18-1-09 indo a anelar con Pablo Sanmartín no alto de Fontefría, onde puidemos observar uns 30 Turdus pilaris con 21 exemplares nun mesmo bando.

Turdus pilaris

Macho de Accipiter nisus capturado para anelamento

O que sempre se segue observando tódolos invernos polos nosos montes, vai ser a noxenta calaña de escopeteiros que temos que soportar neste pais. Non lles chega con emporcallalo todo con latas de cervexa, de conservas, as bolsas onde traen as cousas, perder e abandonar unha vez si e outra tamén numerosos cans que logo acaban sufrindo o indicible. Ou matar todo o que se lles poña poña por diante, como foi o caso deste raposo. Tras pegarlle un tiro na cabeza, colgárono e cortáronlle o rabo.

Antiga levada no concello de Fornelos por onde transcorre a ruta das Greas

En fin, que ata che poden amargar un tranquilo paseo pola unha carballeira sen tan sequera topalos diante. Mellor deixámolo aí e remato cunhas fotos de onte mesmo nas Gándaras de Budiño - Ribeiras do Louro onde puiden observar como novidade ,8 Hirundo rustica e un ano máis a este macho de Circus euruginosus.

Circus euruginosus

Buteo Buteo

MOTACILLA FLAVA THUNBERGI

2010-02-16T07:05:00.008+01:00

Sen dúbida as Motacilla flava están sendo un gran descubrimento pola miña parte. Este é o segundo ano que lle presto bastante atención a esta especie e resulta realmente apaixoante buscar entre os grupiños que se forman no paso posnupcial, e intentar atopar algunha subespecie das diferentes que se poden atopar por toda Europa.
A gran maioría dos exemplares son xuvenís, ou están mudando e iso complica moito algunha identificación e por iso só confirmo as que son realmente seguras e non teñen lugar a dúbidas. Un dos aspectos máis cambiantes aparte do colorido é a construción cefálica segundo spp e tamén segundo sexa macho femia ou xubenil. Neste PDF podedes observar diferentes trazos xerais, aínda que velas no campo non sexa o mesmo que telas na man.

Nestes dous exemplares obsérvanse moi ben as diferencias cefálicas.

A spp que nos ocupa neste momento a Motacilla flava thunbergi procedente de Escandinavia e a máis escasa de todas que pasan regularmente polas serras galegas. No pasado 2009 puiden confirmar con certeza ata cinco exemplares diferentes e inclusive tres estaban alimentándose xuntos con outras Lavandeiras.
Tódolos exemplares de thunbergi que levo visto, aparentemente son xuvenís.

Unha pequena recopilación dos exemplares que puiden obter fotografías.

Anímovos a todos que lle prestedes máis atención a estes exemplares, que seguro que van saíndo cousas interesantes.

Persoalmente creo que non é tan rara como se puidera supoñer, porque unha pequena formiga coma min dentro do territorio galego e nunha mesma zona xeográfica din atopado en 2008 - 2009 tres e cinco exemplares respectibamente. Négome a pensar que non tivesemos uns cantos máis polo noso territorio.

ANTHUS CAMPESTRIS 2009

2010-01-27T06:35:00.008+01:00

Un ano máis a Pica campestre regresou ós lugares onde ven criando na serra do Suído.

Tiven o primeiro contacto con un exemplar na serra o 13-4-09. Pero non foi ata primeiros de Maio cando puiden asegurar que os exemplares estaban asentados nos seus territorios e non fosen confundidos con outros posibles en paso migratorio.

Un destes territorios sufriu un forte desbroce no Outono de 2008.
Cos primeiros exemplares que atopei neste lugar, seguían estando nos mesmos pousadoiros. Os poucos días (en vista de como estaba o panorama) desapareceron do lugar.

Dándome algún que outro percorrido pola zona, atopeinos asentados a uns 200 - 300 mts de onde o viñan facendo. Atopándose agora ambos territorios xusto nos limites das provincias de Pontevedra e Ourense, en zonas de pedregullo con vexetación moi baixa e rala.

Polo de máis pouco podo aportar. O Suído é moi grande e un non sempre pode estar a todo. Aínda así entre algunha que outra visita puiden escoitar os seus reclamos, as distintas interaccións entre exemplares e a sempre esperada observación dos primeiros xuvenís.

Sempre hai que estar moi atento porque cando os polos saen dos niños cesa moito a súa actividade e son máis complicados de localizar. Os adultos dispérsanse moito dos seus territorios e pode facerse complicado comprobar se certamente sacaron algo de prole a diante.
Neste 2009, con algo de sorte puiden ver algún exemplar e incluso tirarlle unha que outra foto que non tiña nos meus arquivos.

O meu último contacto con un xuvenil no seu territorio foi a primeiros de Agosto, e tendo varias observacións de xuvenís en paso a primeiros de Setembro.

Esperemos que en este 2010 retornen e incluso que se queden máis exemplares.

MONTICOLA SAXATILIS 2009

2010-01-16T06:58:00.007+01:00

Un ano máis voltamos ter estes exemplares pola serra do Suído, e pola mesma zona onde veñen aniñando os últimos anos.

Dende finais de Abril, tiven o primeiro contacto con esta femia, e en días posteriores con dous machos cantores.
Coa presencia de varios exemplares, e un moi bo sintima para a especie no lugar.

Unha das xornadas que máis disfrutei coa especie, foi a mediados de Maio cando puiden ver o cortexo dunha parella. Realmente un espectáculo do macho. A femia colocada nun penedo e o macho describindo círculos o redor dela, mostrando todo o rabo estendido arrastrando este polo pedra nunha postura encorbada coas ás decaídas e movéndose a un ritmo frenético. En este momento de éxtase a femia peneirábase no aire de cando en vez, pero sendo máis frecuentes os do macho con moita máis intensidade. Sen dúbida un momento para o recordo.

Neste ano non escolleron moi ben a colocación do niño. Desprazándose un pouco de onde o viñan facendo e a vista de onde estaba tiveron que soportar unha certa presión humana innecesaria.
A finais de Xuño primeiros de Xullo xa puiden observar principalmente ó macho transportar constante alimento o niño e en numerosas entradas o niño o macho retiraba excrementos da súa prole onde os deixaba caer preto do lugar.
E unha incertidume para min non saber cantos exemplares puideron sacar, ou, se conseguiu sobrevivir algún.

Dende mediados de Xullo, so conseguín ter algún que outro contacto co macho polas zonas próximas, sendo a última o 31-8-2009 onde amosa este estado de muda.

Un pouco de todo

2009-11-21T17:03:00.015+01:00

Ultimamente entre o mal tempo e o pouco tempo que teño, non foron moitas as saídas que fixen ó campo. Aínda así, algo puiden ir vendo.
A chegada dos primeiros Aythya ferina o encoro de Eiras con 38 exemplares (con movementos entre o encoro e a enseada de San Simón).

Dende primeiros de mes, vense pequenos bandos de Carduelis spinus en case cal quer lugar onde teñamos Bidueiros ou amieiros. Polas carballeiras numerosos Fringilla coelebs, que xunto con estes localicei dous Fringilla montifringilla, na zona de A Graña (O Covelo).

Fringilla montifringilla

Polo demais pouca cousa. Un gran número de Anthus pratensis por todos lados, con grandes bandos no Suído e polo de agora poucas Anthus spinoletta en comparación co ano pasado.

Anthus pratensis

Continúa un exemplar de Lanius meridionalis no Suído.
Estaba sendo acosado por diferentes Anthus pratensis, e na foto pode verse un destes exemplares en plena acción.

Estas son algunhas fotos dos últimos días...

Sitta europaea

Falco tinnunculus

Buteo buteo

Tyto alba

e estas libélulas Sympetrum striolatum podían contarse por ducias no encoro de Eiras a primeiros de mes, con unha gran actividade.

Onychogomphus uncatus no río Tea.

Onychogomphus uncatus

OENANTHE OENANTHE 2009

2009-10-22T18:28:00.022+02:00

¡Moitas horas!
Moitas foron as horas que estes espelidos exemplares me comeron no campo. Máis concretamente, unha parella en si.

A finais de Marzo deste 2009 os primeiros machos de Pedreiro cincento xa se deixaron ver polas serras. Curiosamente tres individuos, estaban nos territorios xa ocupados na serra do Suído en 2008. Catro en total eran os territorios ocupados na serra e case outros tantos no Faro de Avión.
Ata finais de Abril non observei as primeiras femias da especie polas serras. Unha tardanza case exacta dun mes con respecto os machos. Aínda que ben é sabido da chegada anticipada dos machos en diferentes especies, creo que un mes e un exceso (¿condicións climáticas?).
Durante este tempo de espera dos machos, foron barias as leas que tiveron con diferente exemplares da súa especie que pasaban polos seus territorios, ou directamente entraban en disputas por el como é o caso deste vídeo que podedes ver.

Logo deste proceso, e coa chegada das femias, comeza certo frenesí polo cortexo das femias. Sendo este máis acusado onde se atopaban máis de un macho.

Parella en cortexo

A relación de fotos que se van ir vendo, están colocadas por orde no tempo (agás a última), onde se pode ir vendo a avolución das plumaxes dos exemplares. Case na súa totalidade son todos os mesmos exemplares, agás algún do paso migratorio que se foi colando, os demais son da mesma familia na serra do Suído, que por segundo ano teño o pracer de observar por estar nun dos lugares que máis me gusta campar.

O seu territorio atópase nunha pequena elevación entre dúas turbeiras. Lugar con afloramento de granito e seixo, coa maior parte do solo de herba. O principal lugar de campeo é a turbeira, un lugar que proporciona unha boa despensa de alimento pola cantidade de insectos que aquí poden atopar e pasando facilmente desapercibidos entre os túmulos de herba existentes. A turbeira tamén é o lugar que este macho usa para facer os seus reclamos, poñéndose nos altiños de herba e alí deixarse notar.

Ex. macho 26-3-09

A finais de Marzo, este macho xa se atopaba polo seu territorio, campando tranquilamente pola herba, con un estado de muda na que realmente as cores fánseme moi cálidas e fermosas.

Logo dun período de mal tempo durante Abril, a finas dese mes chegou un tempo tranquilo e soleado, que xunto con este comezaron a chegar femias polas serras.

Ex. femia 23-4-09

Coa chegada da houbo algo máis de actividade, pero non demasiada. A ausencia neste lugar de outros machos competidores, fai a estancia tranquila.

As primeiras semanas, o macho frecuentaba máis os seus reclamos, algunhas situacións de cortexo e pouco máis.
Durante dous meses foron inseparables (finais de Abril, finais de Xuño), andando dun lugar a outro todo tempo xuntos.

Macho 30-4-09

Femia 2-6-09

A finais de Xullo xa detecto a ausencia da femia, e durante diferentes xornadas a alternancia de macho por femia, xa me fan sospeitar de que xa comezaron a incubar.

Femia 25-6-09

A finais de Xullo xa se deixan ver os polos. Dous exemplares que saíron do niño, esparexidos en dous puntos diferentes. Sen poder voar aínda, son alimentados constantemente polos pais.

Femia 21-7-09

Macho 21-7-09

Cando comezan a voar, un dos polos vaise coa femia un pouco afastados do territorio e o outro quédase co macho na zona de cría, sendo estes case inseparables.

Xuvenil 26-7-09 nas primeiras xornadas de voo

Como vedes este é o polo que se quedou co macho. Tentei ir recompilando máis eu menos o proceso de muda deste exemplar todo o que puiden e o cal vou indicando como xuvenil.

Xuvenil 27-8-09

A partires de mediados de Agosto xa se comezaron a ver exemplares en paso migratorio, e semella que facía de efecto chamada estes exemplares aquí instalados a todos os que ían en paso, porque foron moitos os que se querían xuntar a esta familia para descansar. Este macho parece que non estaba moi da cordo que se lle xuntaran exemplares no sei territorio e no cal mantivo bastantes leas.

Macho doSuído controlando e tentando expulsar outro macho en paso migratorio do seu territorio. Pódese ver os diferentes estados de muda (esquerda o exemplar do Suído).

Eu tentaba seguir fotografando o xuvenil , pero coa muda xa moi avanzada en Setembro facíase complicado distinguilo dos demais, pero o macho dábame unha oportunidade porque os exemplares da súa familia eran os únicos que deixaban que se lles achegase.

Exemplar en paso - posible xuvenil 21-8-09

Xuv. do Suído 9-9-09

Oenanthe oenanthe - Phylloscopus trochilus

Unha das apreciacións en canto a muda para tentar distinguir xuvenís de femias adultas, e que estas na muda amosan unha tonalidade máis escura en peito e ventre os xuvenís teñen un aspecto xeral máis pálido.

Xuvenil 14-9-09

Macho 14-9-09

A finais de Setembro, cumprindo seis meses da primeira chega, estas aves abandonaron o seu territorio por última vez por este ano. Esperemos que sigan regresando moitos anos máis.

Escena familiar 21-9-09

Xuvenil 21-9-09

P.D. - Cando comecei a buscar estas aves pola serra, un erro que cometín foi centrar a búsqueda observando nos altos das pedras. Si é certo que estas aves buscan zonas altas para situarse, pero isto sucede principalmente coas aves que están en migración ou se senten ameazadas e necesitan controlar o perigo. Durante a época de cría, isto non é a tónica xeral, pasando estas a maior parte do tempo campando polo chan. Por propia experiencia isto fainas facilmente pasar desapercibidas.

Vai de Libélulas

2009-10-14T08:15:00.010+02:00

Por petición de Damián Romai vou subir unhas fotos de Libélulas, feitas no Suído.
Practicamente non entendo de insectos, e por iso non me paro moito a facerlles fotos. Pero se algún se pon a tiro, aproveitase a ocasión.

Estas son as únicas tres especies que teño nos meus arquivos fotográficos, que sexan feitas no alto da serra do Suído.

Orthetrum coerulescens - macho

Orthetrum coerulescens - femia

Calopteryx virgo - macho

Cordulegaster boltonii

Polo demais, poucas novidades. So destacar a presenza do primeiros exemplares de Pica alpina (Anthus spinoletta)

moitos individuos de Pica dos prados (Anthus pratensis)

e xa poucos exemplares de Chasco norteño ( Saxicola rubetra) e Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe)

Bando de Perdiz rubia (Electoris rufa)

Falta moi pouco para que comece unha nova tempada de caza. Xa me teño que ir facendo a idea de que vaian desaparecendo case todo ser vivo das mellores zonas da serra para observar todo tipo de especies.

Canis lupus signatus

Cumprindo seis meses

2009-09-24T19:15:00.009+02:00

Pois si. Xa fan seis meses que chegou ó seu territorio na serra do Suído, este macho de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe). A día de hoxe aínda segue polo seu lugar de cría, xunto a súa familia.

Polo de máis, esta semana, houbo un notable aumento de aves por toda a serra. Principalmente de Pica dos prados (Anthus pratensis) e Laverca común (Alauda arvensis).

Oenanthe oenanthe, Saxicola rubetra, Ficedula hypoleuca, Phylloscopus trochilus e Motacilla flava, seguen observándose en bo número, con algún que outro Muscicapa striata.

Saxicola rubetra

Muscicapa striata

Phylloscopus trochilus

Motacilla flava flava

Entre Motacilla flava case sempre aparece algún exemplar de da ssp Británica M. f. flavissima, e tamén xa son varios os exemplares da ssp Escandinava M. f. thunbergi, que se deixaron ver polo Suído, destacando a observación de tres individuos xuntos nun mesmo bando.

M. flava flavissima

M. flava thunbergi

Séguense observando algúns exemplares de Peto formigueiro (Jynx torquilla) e bandos de Andoriñas do cu branco (Delichon urbica), que se achegan dende as aldeas da contorna (onde teñen os durmideiros) para comer insectos polo alto da serra.

Delichon urbica

Este grupo estaba integrado por algo máis de cincuenta exemplares.
Se non se me esquece nada, so destacar a presenza dun xuvenil de Gatafornela (Circus cyaneus) e este exemplar de Becacina (Gallinago gallinago), que é o primeiro que observo neste paso posnupcial.

Gallinago gallinago

Rana perezzi

Anelando no Suído e tentando censar aves.

2009-09-08T06:45:00.010+02:00

Estes últimos días pola serra do Suído, o paso posnupcial vai collendo máis intensidade.

O pasado día 1 de Setembro, estiven acompañando a Pablo A. Sanmartín toda a maña, tentando anelar aves no Suído. A pesares do aire que facía e o estar practicamente en campo aberto, isto foi o que saíu.

Peto formigueiro (Jynx torquilla) 1
Picafollas ibérico (Phylloscopus trochilus) 5
Pica das árbores (Anthus trivialis) 3
Chasco (Saxicola torquatus) 2
Carrizo (Troglodytes troglodytes) 2
Azulenta común (Prunella modularis) 2
Papuxa montesa (Sylvia undata) 1
Papuxa común (Sylvia communis) 1

Total 17 anelados de 8 especies distintas

Este é o Peto formigueiro (Jynx torquilla) que se capturou para anelamento.

Con este, xa son tres os exemplares que levo visto neste paso prenupcial pola serra.

Destacar tamén esta Aguia caudal (Hieraaetus pennatus) que pasou voando a certa altitude, mentres nos atopabamos no lugar..

Contando xa co incremento de aves, este Luns fixen un percorrido duns 3 Km (sen contar a volta), tentando censar algo das aves. Só indicando que eu considero máis ou menos interesante.

Pedreiro cincento (oenanthe oenanthe) - 11 ex.

Picanzo real ( Lanius meridionalis) - 1 ex.

Picafollas cantor (Phylloscopus trochilus) - Séguense vendo por cal quer punto.

Papamoscas negro (Ficedula hypoleuca) - numerosos exemplares.

Papamoscas cincento (Muscicapa striata) - mínimo 5 ex.

Chasco norteño (Saxicola rubetra) - 15 ex.

Papuxa apardazada (Sylvia borin) - 1 ex. Primeiro observación persoal na serra desta especie. A ave atopábase nun pequeno Piornal.

Pica das árbores (Anthus trivialis) - séguense vendo por cal quer punto.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos) - 2 ex.

Merlo rieiro (Cinclus cinclus) - 1 ex.

Lavandeira verdeal (Motacilla flava flava) - Numerosa. Destacando dous adultos e un xuvenil anelado con metal.

Ave anelada

Lavandeira verdeal (M. f. flavissima) - 2 ex.

Lavandeira verdeal (M. f. thunbergi) - 2 ex. Un deles amosa cella branca como os observados o ano pasado. O outro sen ela como o típico de esta ssp.

Ave con cella branca

Esta é unha vista parcial do Pozo de Piñeiro. Có nivel de auga algo descendido, quédanlle algunhas marxes, onde os Biluricos poden pararse no seu paso migratorio.

Lasiocampa quercus

Mes de Agosto

2009-08-28T14:57:00.010+02:00

Este mes de Agosto pouco a pouco foise animando en canto especies en paso. Unha das especies interesantes pola serra, foi este Bilurico alinegro (Tringa ochropus) a primeiros de mes. A foto non é moi alá, pero déixase ver.

Un Picanzo real (Lanius meridionalis) leva xa algún tempo nunha zona de penedías no Suído. No mesmo punto onde o ano pasado localicei un exemplar nestas datas.

Dous exemplares de Miñato abelleiro (Pernis apivorus) na Insua (Ponte Caldelas). Este é un deles.

A partires de mediados de Agosto, e máis nesta última semana, diferentes especies deixáronse notar con forza pola serra.
Numerosos Cucos (Cuculus canorus).

Avenoiteira (Caprimulgus europaeus).

Con gran intensidade entraron os Picafollas. Case todos Phylloscopus ibericus e algún Phylloscopus trochilus.

Entrada dos primeiros xuvenís de Chasco norteño (Saxicola rubetra), contando no día onte máis de dez exemplares.

Un aumento espectacular de Chasco común (Saxicola torquata). Case todos xuvenís. Como se saísen dunha última rolada de tódalas parellas.

Os primeiros exemplares en paso de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe). Algún destes misturándose cos residentes.

Os sempre comúns nestas datas, Papamoscas negros (Ficedula hypoleuca).

No día de onte as Picas das árbores (Anthus trivialis), estaban presentes por toda a serra do Suído.

Algúns bandos de Liñaceiro común (Carduelis cannabina).

E os case sempre presentes...
Falco tinnunculus

Buteo buteo

e esta fermosa Aguia albela (Circaetus gallicus), que non puido escoller mellor pousadoiro (fixádevos na cara que se ve na pedra).

¡Esperemos que este mes de Setembro non sexa aburrido!

Argiope bruennichi

Máis aves para o Suído

2009-08-03T22:59:00.010+02:00

Vaia Verán que estamos tendo. Nubes e poalla non faltaron este mes de Xullo. Este foi o panorama que vin hai poucas datas no Suído.

Como tantas outras veces, unha masa imparable de nubes, procedentes do mar, fórono cubrindo todo. A serra chegou case de noite, pero na costa seguro que se fixo de noite máis cedo.
Falando xa de aves, un dos que se deixou ver no interior da provincia, foi o sempre misterioso Bufo real (Bubo bubo), que puiden observar o pouco de entrar a noite, de mera casualidade. Outra sorpresa dos últimos días, foi ver dous Cucos papudos (Clamator glandarius) máis, na serra do Suído. Con estes, xa vou sumando un bo número de especies de aves que vou vendo na Suído. Este Luns tiven que engadir outra especie. Un inmaturo de Miñato real (Milvus milvus), descuberto este Domingo por Miguel Mosquera. Sen dúbida unha das aves rapaces máis fermosas da península.

Piden observala durante largo rato, e incluso ver como capturaba unha pequena serpe. Xusto antes de atrapar ó ofidio, levantou unha ave ó seu paso, a cal eu non lle prestei atención. Por sorte tireille unha foto nese momento, e resulta que era un Picanzo real (Lanius meridionalis), ave tamén moi escasa por esta serra.
Como se soe dicir, "matei dous paxaros dun tiro".

Milvus milvus - Lanius meridionalis

Logo de comer parte da serpe non lle faltaron ganas de darlle barias pasadas a un grupo de Estorniños. Con pouco éxito.

Esta é unha voa época en canto a alimento, esperemos que aguante este milvus uns cantos días.

Como é habitual por estas datas, comezan a aumentar o número de aves rapaces na serra. Principalmente moitos de Miñatos (Buteo buteo). Moitos destes son xuvenís, sendo fáciles de ver nun pousadoiro, ou parados no aire mentres buscan unha presa.

Outros que aumentan en gran número, son os Lagarteiros (Falco tinnunculus). Este ano xa se comezan a ver unha boa densidade de exemplares. Estas aves sempre lles gusta formar grupos, e case sempre en zona de rochedo, para poder pousarse e comer a presa con tranquilidade logo de capturala.

O grupo máis numeroso que contei este ano, foron 12 exemplares.

Circaetus gallicus- Falco tinnunculus

Este Luns tamén había unha boa cantidade de Andoriñas do cu branco (Delichon urbica) en paso por toda a serra do Suído. Esta, é unha delas.

Polo resto de especies nidificante, parece que a cousa non foi de todo mal.
Xa puiden ver os primeiros xuvenís de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe), con uns pais sempre inseparables.

A parella de de Merlo rubio (Monticola saxatilis) creo que tamén tiveron, e a estas alturas a prole xa abandonou o niño.

Este exemplar de Pica papuda (Anthus campestris) aínda se atopa polo seu territorio. Non creo que lles falte moito para ir marchando.

Algo sorprendido quedei, con este xuvenil de Aguia albela (Circaetus gallicus), que posiblemente sexa un polo de este ano. Estas imaxes mostran unha escena onde o xuvenil lle reclama alimento a este adulto con unha serpe. O que me deixa desconcertado é a data 28-7-09. Un tanto cedo para o meu entender.

En canto as Tartarañas (Circus pygargus), polo de agora so puiden confirmar con certeza tres polos deste ano. So espero que sexan máis, pero con tanta auga... a saber como foi a cousa.
Aquí queda unha foto dunha das negriñas do Suído.

Un arácnido tampouco queda mal por aquí, que na serra son abondosos.

Araneus diadematus

Algunhas novidades

2009-07-16T16:15:00.009+02:00

Ultimamente foron poucos os días que puiden saír ó campo, pero este tempo consigo aproveitalo bastante ben, gracias que teño moitas especies máis ou menos controladas e xa vou a tiro fixo para ver como lles vai a vida. Isto non significa que vaian saíndo cousas novas, nesta época do ano xa se deixan ver moitas aves en dispersión e sempre pode caer algo novo pola serra do Suído.

Unha gran sorpresa para min foi atopar unha parella de Escribenta amarela (Emberiza citrinella) en O Campo (A Lama). É a primeira vez que vexo esta especie no Suído, a cal xa levaba tempo intentando atopala sen éxito. Tras un bo rato de observación e tomar algunhas fotos para o arquivo persoal semella que a parella esta instalada no lugar e con un niño o que atender.

Emberiza cia

Un tempo despois, deixando atrás a parella de escribentas e atopándome no alto do Suído entre os Avión e A Lama, puiden ver un gran número de Tordos charlos (Turdus viscivorus). Esta especie é común na serra , e en esta época sempre se ven grupos de entre cinco e dez exemplares, pero nunca vira nus trinta aproximadamente como foi o caso. Xusto cando me detiven a ver estes individuos, pasoume voando a poucos metros un xoven de Cuco papudo (Clamator glandarius) cruzando cara o concello de Avión. Detívose un instante nun piñeiro e alí lle fixen unha foto testemuñal do exemplar ata que se foi cara o interior Ourensán.

Turdus viscivorus

Clamator glandarius

Polo demais todo segue o seu curso, xa puiden ver o primeiro xuvenil de Picanzo vermello (Lanius collurio) e as diferentes especies con escasa presencia nestes lugares seguen nos seus territorios, algunha delas con exceso de presencia humana.

Xuvenil Lanius collurio

Femia Lanius collurio

Macho Lanius collurio

Monticola saxatilis

Anthus campestris

Oenanthe oenanthe

Hirundo daurica

Un dato que non mencionei foi que a parella de Hirundo daurica ten o niño instalado nunha casa a non moita altura, sendo máis común atopala baixo pontes na nosa comunidade.

O Cabalo Galego, o mellor instrumento para conter os toxos nas nosas montañas.

Bo tempo, para saír ó campo.

2009-06-17T21:27:00.010+02:00

Ultimamente son poucas as novidades que puiden ver pola serra do Suído e a súa contorna.

Xa son moitos xuveniles de diferentes especies que se deixan ver, e xunto a estes frenética actibidade dos adultos, para aportarlle alimento e a ensinarlle o que é a vida en liberdade. Chea de perigos e atrancos.

Unha ave crepuscular como pode ser o Moucho común (Athene noctua), ten nestas datas unha actividade case diúrna. Un gran momento de satisfacción percórreme o corpo, mentres observo estes exemplares nos seus comportamentos durante a claridade do día, capturando insectos con gran afán.

Esta parella, no concello de Fornelos esta en plena actividade. Teñen cando menos un polo case voandeiro, que non deixa de reclamar alimento constantemente.

Os Bicotortos (Loxia curvirostra) e bastante curiosa a súa rápida dispersión tras a cría. Onde se deixan ver e escoitar xa dende primeiros de mes, en diferentes piñeirais do Suído e a súa contorna.
Os Trigueiros (Miliaria calandra) son realmente incansables. Manteñen os seus reclamos enérxicos, durante todo o día o igual que a Pica das árbores (Anthus trivialis).

Miliaria calandra

Anthus trivialis

Carduelis cannabina, macho

Mentres se cumpre máis ou menos un mes da chegada dos primeiros exemplares de Picanzo vermello (Lanius collurio). Chega o momento da construcción dos niños.

Macho de Lanius collurio

Agora mesmo moitas parellas xa se atopan consolidadas e asentadas nos seus territorios. Vendo cal é a silveira ou a estripeira ben mesta, que poida gardar o sei niño.

Teño controladas con certeza entre os concellos de A Lama, Fornelos e O Covelo 18 parellas. Sendo este un momento axeitado para ver os curiosos cortexos que lle fai o macho a femia, con constantes bailes de cabeza mentres se ergue cara o ceo preto desta.

Femia de Lanius collurio

O meu non son os insectos, pero este pequeno alado púxose preto do obxectivo.
¡¡Espero non confundirme de especie!!

Melitaea Mellicta deione

Cousiñas de Maio

2009-05-28T12:08:00.016+02:00

Os últimos días que puiden saír o campo, tentei ir ver a situación de outras especies que teño máis ou menos controlados os seus territorios de tódolos anos e que residen pola serra do Suído e toda a súa contorna. Especies que que case non menciono pero están aí e tanta importancia como as demais.

Silvia undata

Falco subbuteo

No concello de A Lama hai unha pequena carballeira con exemplares ben maduros de (Quercus robur), na cal é un hábitat perfecto para o Piquelo azul (Sitta europaea), un lugar ben axeitado para observar facilmente esta ave por estes lares da provincia.

Preto desta carballeira, tamén se atopa unha colonia de Andoriña das barreiras (Riparia riparia).

Sen saír do concello de A Lama e se nos adentramos no Suído pola parte norte, veremos con maior frecuencia a Cotovía pequena (Lullula arborea). Esta especie vense máis exemplares na zona centro norte da serra que na centro sur, na que hai maior densidade de Laverca común (Alauda arvensis) e a mencionada escasea notablemente.

O igual que as Cotovías, as Picas das árbores (Anthus trivialis) tamén se deixan ver mellor na zona centro norte da Serra do Suído.

O Cuco común (Cuculus canorus) segue sendo común nestes concellos do interior. Especie principalmente forestal que rápido a podemos identificar polo seu canto. No alto do Suído os meus contactos coa especie son principalmente visuais e non auditivos, polo feito de que se moven entre unha vexetación baixa e non teñen un lugar axeitado para cantar, pero se hai algúnha árbore polo lugar, non dubidan en facelo.

A Lavandeira real (Motacilla cinerea) é unha habitual dos regatos que descendendo Suído. Sendo doado atopalas nas marxes das estradas, se hai algún curso deauga preto.

O pasado 20 de Maio xa se deixaron ver os primeiros exemplares de Picanzo vermello (Lanius collurio) que coma sempre, parece que chegan todos de golpe, podéndose ver exemplares a día de hoxe, por case tódolos montes altos do interior.

Estando no concello de O Covelo pola zona de Campo, atópase un dos mellores ligares que coñezo para a cría de Papuxa común (Silvia communis), no cal repasando o lugar deixáronse ver barios exemplares cantores e tamén uns cantos xuvenís, ós cales, os pais se afanaban en alimentar. Mentres vía estes individuos, sorprendéronme cantando barios exemplares de Trigueiro (Miliaria calandra), con un mínimo de catro aves reclamando na zona. Semella que este vai ser un bo ano para esta especie. Nesta mema xornada, cando xa me ía pra casa, tres exemplares de Miñato abelleiro (Pernis apivorus) etopábanse voando en circulos non lonxe da miña posición.

Sen saírnos pola zona de Campo, unha sorpresiña tamén me estaba agardando días despois. Unha parella de Andoriñas dáuricas (Hirundo daurica) parece que vai tentar criar na zona. Localiceinas en pleno proceso da construción do seu niño, recollendo incesantemente lama nun pequeno rego. ¡Sorte no seu propósito!

Cando un anda no campo sempre lle pode suceder cal quer situación con algún ave ou mamífero. A miña intención sempre é capturar ese momento se é posible.

¡Esa vaca que non te deixa pasar!

¡O Moucho (Athene noctua) que observa inquedo!

¡E para o meu agrado! ¡Un Raposo (Vulpes vulpes), confiado!

¡Xa estamos case todos!

2009-05-07T17:07:00.022+02:00

Estas dúas últimas semanas o paso prenupcial estivo... tal vez frouxo. Tal vez foi frouxo, ou simplemente algo máis rápido, polo feito de que as aves aproveitaron os poucos días favorables para a súa migración e detivéronse menos polo camiño. Fora como fose, o certo é que non me podo queixar en canto a número de especies. Entre novos avistamentos e chegadas os seus territorios de diferentes especies, tiven suficiente no que enredarme.
Algunha especie nova para min na provincia, foi ver un Voitre leonado (Gyps fulvus) sobrevoando a escasa altitude a A-52 no concello de A Cañiza ou este Trigueiro (Miliaria calandra) na serra do Suído.

En A lama este Miñato negro (Milvus migrans) estivo voando non lonxe de min, mentres tentaba comer algo de cor rosado que tiña nas poutas. Todo isto mentres observaba dúas femias e un macho de Tartaraña cincenta (Circus pygargus) con constantes disputas, nun territorio ocupado xa o ano anterior.

Con sorte vin a miña primeira Avenoiteira do ano (Caprimulgus europaeus), que moi xentilmente deixouse facer unhas fotos.

Unha das cousas que máis me gustan e que máis satisfaccións me da, é ver como lles vai a algunhas das especies que crían polas serras, ou poder comprobar un ano máis que seguen regresando ós seus territorios de cría.

Unha das especies que máis me gusta é a de Pedreiro cincento (Oenanthe oenanthe), e en especial esta parella que vedes. O macho xa leva na zona dende o mes de Marzo e a femia chegou a finais de Abril. Sempre que me achego polo seu territorio e adícolle un pequeno rato a observalos. Aínda non comezaron co proceso de cría, a femia parece que non se decide onde instalar o niño, e pásase case todo o día estudando buratos e físgoas nas pedras, mentres o macho a segue moi tranquilo dun lado para outro, o mesmo tempo que capturan insectos.

Outros recen chegados son as Picas papudas (Anthus campestris). Dúas, son as puiden ver no Suído, cada unha en sendos lugares onde xa as localicei o ano pasado. Moi activas e reclamando constantemente, puiden localizalas con facilidade. Un terceiro exemplar vino nos Montes da Paradanta, o cal máis adiante xa lle votarei outro vistazo por se non foi un exemplar en paso e puidese estar instalado na zona.

Merlo rubio (Monticola saxatilis) Con esta especie levei unha das maiores alegrías destes días, cando atopei a dous machos cantores no Suído. Tras observar unha femia a finais de Abril e agora atopar estes dous machos no mesmo lugar, todo indica que polo de agora esta especie esta indo para arriba na serra. Crucémo-los dedos e que non sufran ningún tipo de alteración no seu lugar de cría. Porque poder ver o macho desta especie é unha autentica satisfacción para a vista (se é cantando mellor).

Por último só decir que xa puiden ver dous exemplares de Falcón pequeno (Falco subbuteo) e polo demais, todo coma sempre, pois que non fale de Aguias albelas (Circaetus gallicus) non quere dicir que non haxa ou que non as vexa. Cada especie co seu, como este xoven que tras capturar unha pequena presa, foi perseguido por un Corvo grande (Corvus corax), ¡o de tódolos días!

"Sigo a espera de comecen a chegar os Picanzos"

Reactívase a Primaera

2009-04-23T06:51:00.019+02:00

Estas últimas semanas o tempo acompañou pouco para ver aves pola dorsal galega. O pasado día sete, tras unha tregua do mal tempo pola tarde, xuntáronse no Suído seis Aguias albelas (Circaetus gallicus) en menos de tres quilómetros. Entre estas atopábase unha parella en pleno cortexo. Voos en círculos, cruzamentos constantes, incesantes reclamos e ata un pequeno enganche de poutas (que non durou máis de dous segundos) fixéronme disfrutar moitísimo.
Este exemplar que vedes é o que reclamaba máis incesantemente e tamén deixaba en barias ocasións as poutas colgando durante o cortexo.

Xa pasadas as borrascas, o ascenso das temperaturas deixouse notar xunto co bo tempo, e con este, máis movemento de aves polas serras. As Tartarañas (Circus pygargus) xa comezan a deixarse ver facendo voos en parella durante as primeiras horas da maña, e a defender os seus territorios de outros exemplares.

Unha das sorpresas destes días foi un exemplar de Píllara dourada (Pluvialis apricaria), que me deixou sorprendido ó velo por estas datas na serra do Suído

tamén puiden ver a miña primeira Pica papuda (Anthus campestris) do ano.
Coas primeiras luces do día a súa nova plumaxe é realmente fermosa pola tonalidade das súas cores tan cálidas.

Cando un se ergue ben cedo, sempre pode atoparse con algunha ave nocturna durante os primeiros claros do día. Un par de Mouchos (Athene noctua) foron os únicos que se deixaron ver desta vez. Un no concello de Soutomaior e outro no de Fornelos de Montes.

Pero a sorpresa desta semana non foron os Mouchos durante as primeiras luces do día, se non, esta Calandriña (Calandrella brachydactyla). O sol aínda non saíra polo alto da serra do Faro de Avión, cando este exemplar me sorprendeu alimentándose con tranquilidade nas ladeiras desta serra, feito unha bolecha, e case sen inmutarse ante a miña presenza.

Para rematar, destacar a entrada de femias de Pedreiro cincento (oenanthe oenanthe)

os machos territoriais que xa se atopaban por estas serras, están agora do máis activo, reclamando constantemente e facendo mostras de poderío ante as femias.

Outros xa máis adiantados so se adican a observar, mentres a femia xa vai aportando algún material ó niño.

TURDUS TORQUATUS no Suído

2009-04-06T01:52:00.009+02:00

Turdus torcuatus con algo de sono

Esta última semana son poucas as novidades que puiden observar, destacaría quizais a presenza numerosa de Úbalos (Carduelis spinus) nun piñeiral do concello de A Lama, ou os exemplares de Pica dos prados (Anthus pratensis) e Pica alpina (Anthus spinoletta) que aínda seguen pola serra do Suído,

Anthus spinoletta - Anthus pratensis

Anthus pratensis

ó igual que algunha Aguia albela (Circaetus gallicus) que se vai deixando ver polo interior da comunidade, coma este exemplar que semella un 2ºinv.

Pero a finalidade de esta entrada é amosar este amigacho.
Un Merlo papobranco (Turdus torcuatus) que se portou de luxo.

Esta é a segunda vez que vexo a especie na serra do Suído, e poderlle realizar estas fotos bastante decentes un autentico privilexio. Unha magoa a falta de luz e o día tan nubrado que me tocou, pero quizais, se non estivese así o tempo, non estaría tan confiado.